Wij hebben een huis gekocht!

Laat de champagne rijkelijk vloeien, want mijn vriend en ik hebben de volgende grote stap in ons leven gezet. We hebben namelijk een huis gekocht! 

In den beginne …

Op een ijskoude en regenachtige winteravond in februari reden mijn vriend en ik met onze wagen richting het vastgoedkantoor in Brugge. In Brugge hadden we namelijk een afspraak met de vastgoedmakelaar over een kersvers nieuwbouwproject in onze woonstreek. Het nieuwbouwproject hadden we ontdekt op de website van het vastgoedkantoor en het sprak ons onmiddellijk aan. Eerlijk toegegeven waren we eigenlijk niet van plan om op dat moment in ons leven een aankoop te doen. We waren echter zodanig nieuwsgierig en aangetrokken tot het project dat we ons lieten overhalen om toch een afspraak vast te leggen bij de makelaar om meer informatie te bekomen over het nieuwbouwproject dichtbij de deur.

Het ideale huis

Eens gearriveerd op onze bestemming werden we warm onthaald door de makelaar en begon ie zonder aarzeling van wal te steken. Hoe meer de makelaar vertelde over het project, hoe intenser we luisterden. Je zou kunnen zeggen dat we ons hebben laten vangen door de mooie praatjes van een makelaar, maar nee, – oké misschien lieten we onszelf een heel klein beetje meeslepen in het verhaal – zo zat de vork niet in de steel. Vanuit professioneel oogpunt weet ik maar al te goed hoe makelaars te werk gaan (ik heb zelf ooit enkele maanden gewerkt in een immobiliënkantoor): ze spelen in op de emoties van hun cliënten en zijn niet vies van een stevige portie eufemisme in hun verkooppraatjes. Eens je dit weet, kijk je dwars door hun imago en laat je jezelf toe om alles met een kritisch oog te bekijken.

De sluwe verkooppraatjes terzijde werden mijn vriend en ik al snel verliefd op 1 bepaald lot van het nieuwbouwproject. Het nieuwbouwproject hield in totaal 13 loten in, maar dat ene lot 9 sprong toch net iets meer in ons oog. Het had ook alles waar ons hartje naar verlangde: een grote tuin, een rustige doodlopende straat, drie slaapkamers (met dressing! YAY!), een grote badkamer met douche en ligbad, een gigantische open keuken met prachtig uitzicht op de tuin, … Ook de ligging van het project was ideaal gekozen: dicht tegen het centrum van het dorp, op enkele minuutjes wandelen van het trein- en busstation, vlakbij een school, bakker, slager en supermarkt, een rustige straatligging, … Kortom: het ideale huis met dé ideale ligging waar elk jong gezin van droomt.

Bij de notaris: advies inwinnen

Heb je een afspraak bij de makelaar om een project of potentiële aankoop te bespreken, dan raad ik aan om even te passeren bij je notaris. Wist je trouwens dat een inlichting bij de notaris gratis en vrijblijvend is? Het doet je dus enkel maar goed om even raad en advies aan je notaris te vragen over de woning die je in gedachten hebt. De notaris kan je tips & tricks meegeven waarop je moet letten tijdens het gesprek met de makelaar. Zo is het belangrijk dat je geen woning aankoopt waarbij de stedenbouwkundige inlichtingen een bouwovertreding vermelden. Een makelaar op zijn plaats vermeldt uiteraard dergelijke zaken, maar een louche type (en geloof me, ze bestaan!) laat dit maar al te graag terzijde (commissies, commissies!).

Het zou nogal dwaas zijn van me als ik mijn eigen raad niet zou opvolgen, dus klopte ik op voorhand even aan bij mijn notaris (die ook mijn werkgever is) om mijn zaak te bespreken. Hoewel ik zelf ondertussen bijna 2 jaar een job uitoefen in het notariaat en al heel wat kneepjes van het vak ken, toch weet ik ook niet alles. Vaak zijn het net die addertjes onder het gras die de belangrijkste zijn en die addertjes, wel, dat kan enkel de notaris aan het licht brengen. En dat deed ie ook. Gelukkig was het bouwproject solide en gaf de notaris groen licht. Hij zette een aantal aandachtspuntjes op papier en raadde me aan om die goed op te volgen tijdens het gesprek met de makelaar. Bij een nieuwbouwproject is het bijvoorbeeld belangrijk dat geldige stedenbouwkundige en verkavelingsvergunningen worden afgeleverd.

Bij de vastgoedmakelaar

Met dat advies in de rugzak trokken mijn vriend en ik naar de makelaar. In voorafgaandelijke communicatie via e-mail met de makelaar had ik reeds enkele documenten en inlichtingen opgevraagd die – wellicht – een andere niet-notarismedewerker niet aan zou denken. Ik vermoed dat die makelaar ondertussen wel al doorhad met wie hij aan tafel zat, want – dit mag gezegd worden – hij handelde correct en naar behoren. Mijn vriend en ik kregen een volledige informatiebundel mee met plannen, foto’s en beschrijvingen. Zoals elke makelaar, zei ook die van ons dat we snel moesten beslissen, want het nieuwbouwproject was erg in trek. Met dit advies stuurde hij ons naar huis. Ja, en dàt is nou net niet wat je ons moet zeggen. Vanaf het moment dat we voet buiten kantoor zetten, voelden we de druk boven ons hoofd al hangen. Er moest een beslissing vallen. En snel. Natuurlijk, een huis kopen doe je niet zomaar, het is geen brood. Impulsief als we beiden zijn, begonnen we er direct over te praten in de auto. Buiten stortte de regen met bakken uit de lucht (Gek hoe je zulke details blijft herinneren?!). We hadden het nog niet luidop tegen elkaar gezegd, maar diep vanbinnen wisten we het: we wilden lot 9 kopen! We konden niet stoppen met glimlachen: we wisten allebei dat we ons toekomstig huis hadden gevonden. Maar enkele seconden na die warme gloed van geluk drong het besef tot ons door dat we een groter probleem hadden dan de beslissing van de aankoop: het financiële aspect. Aan het erg aantrekkelijke nieuwbouwproject hing een aardig prijskaartje en we twijfelden of we dit wel op dat moment in ons leven financieel aankonden. Er zat niets anders op dan snel handelen: zo spoedig als mogelijk banken raadplegen met als enige doel: kunnen we voldoende lenen voor deze aankoop? *BONK* Een nóg groter probleem sloeg ons hard in het gezicht. We vertrokken de dag nadien voor enkele dagen op citytrip naar Porto om ons vierjarig jubileum te vieren. We konden helemaal niet ‘snel snel’ banken raadplegen! Als ik nog een tip mag meegeven dan is het deze wel: koop geen woning als je niet of je voldoende geld hebt. Dat risico wilden wij ook zeker niet nemen. Het was essentieel om te weten of we voldoende eigen inbreng hadden en of de bank aan ons een krediet zou toestaan of niet. Dit was voor ons de doorslaggevende factor in het beslissingsproces: de eigen inbreng en een goedgekeurd krediet.

Bij de bank (vanuit Portugal)

Na heel wat wikken en wegen, hakten we uiteindelijk de knoop door en schakelden we onze moeders in. We legden een eerstvolgende mogelijke afspraak vast bij de immotheker. Wij konden er zelf niet fysiek aanwezig zijn, maar onze moeders wel en die gingen er ons vertegenwoordigen. Mijn vriend schakelde zijn moeder en ik liet mijn moeder én zus in actie treden. Tijdens die afspraak zouden mijn vriend en ik via WhatsApp bereikbaar zijn om eventuele prangende vragen van de immotheker te beantwoorden. En zo geschiedde.

Rekening houdend met het uurverschil in Portugal zorgden we ervoor dat we voorbereid en bereikbaar waren op WhatsApp. Mijn zus stuurde al snel een aantal vragen vanwege de immotheker en ongeveer 2 spannende uren later viel uiteindelijk het verdict. Yes! Ook de immotheker gaf ons groen licht om te mogen doorgaan met deze aankoop. Volgens zijn berekeningen was het voor ons financieel haalbaar, maar zou het ook nodig zijn om nog een flinke portie euro’s bij te sparen. Met deze kennis op zak stonden we al een stapje dichter bij de eventuele aankoop van de woning. We gingen ons geluk niet verder tartten en telefoneerden onmiddellijk naar de vastgoedmakelaar om te melden dat we lot 9 gingen aankopen. Met een heel klein hartje, heel wat zenuwen en een vleug spanning belden we naar de makelaar. Die nam de hoorn op en stelde ons gerust dat lot 9 nog te koop was. HALLELUJA! De makelaar vroeg ons tot slot ons akkoord schriftelijk te bevestigen en wenste ons proficiat. Onmiddellijk na het telefoongesprek stelde ik een e-mail, waarin mijn vriend en ik bevestigden deze aankoop te doen in eigen naam met én met de opgaaf om een opschortende voorwaarde (die wordt vervuld na het bekomen van een krediet) in te lassen in het ontwerp van onderhandse verkoopovereenkomst. En ‘zend’! De e-mail was verstuurd, de aankoop was schriftelijk bevestigd. Ons geluk kon niet op en onze Portugese citytrip kon bijgevolg niet meer stuk.

Terug in België start het ‘bankenspel’

Na onze terugkeer in België gingen mijn vriend en ik onmiddellijk aan de slag. We contacteerden diverse financiële instellingen, vergeleken hun voorwaarden en speelden hen tegen elkaar uit. Als je in zo’n situatie belandt, moet je weten dat er bijna geen eind aan komt. Banken vergelijken en die tegen elkaar uitspelen, is als een vicieuze cirkel: er is geen begin en geen einde aan. Weet op het correcte moment het beste aanbod te aanvaarden.

De ondertekening van de onderhandse verkoopovereenkomst

Tussen alle bankafspraken door brak daarnaast het moment van de ondertekening van de onderhandse verkoopovereenkomst aan. Deze afspraak vond plaats eind maart, samen met de vastgoedmakelaar en de verkopers, met wie we toen voor de eerste keer kennismaakten. Je kunt je geen vriendelijkere mensen inbeelden! We hadden echt geluk (stel je maar eens voor dat je hufters als verkopers hebt, dan sta je daar mooi voor paal). Na een korte kennismaken, de uitleg van de makelaar over de verkoopovereenkomst en de bespreking van de bijhorende bijlages was het tijd voor de ondertekening van de verkoopovereenkomst. Met onze krabbels werd de verkoop gesloten (althans, de verbintenis tot aankoop, want de officiële aankoop valt samen met de ondertekening van de authentieke akte aankoop). De ondertekening van de authentieke akte aankoop werd gesteld voor het einde van mei.

P.S.: De makelaar vertelde ons achteraf dat we enorm veel geluk hebben gehad toen we belden vanuit Portugal om onze aankoop te bevestigen. Want nog geen 20 minuten later belde een andere geïnteresseerde koper om lot 9 aan te kopen, maar diens telefoontje draaide uit op een teleurstelling… Het geluk lachte ons toe! 

Le moment suprême: de ondertekening van de authentieke akte aankoop

Na bijna alle banken in West-Vlaanderen figuurlijk onder de voet te hebben gelopen en uiteindelijk een goedgekeurd en prima krediet te hebben bemachtigd, was het zover. Le moment suprême: de ondertekening van de authentieke akte tot verkoop. Het ‘officieel maken’ van de onderhandse verkoopovereenkomst. Eigenaar worden van de grond (want, ja, meer is er nog niet op dat moment) en enkele kleine infrastructuurwerken. Of anders gezegd: een hoop geld uitgeven! Dat geld uitgeven doen we uiteraard met plezier, omdat het hier gaat om ons huis en dat van niemand anders. Het is geen huurgeld, geen weggesmeten geld, maar geld goed besteed en geïnvesteerd.

De ondertekening van de akte is een formele activiteit. Ik heb al ontelbare dagstellingen vastgelegd voor andere mensen, maar zelf een ondertekening meemaken, wel, dat blijft je toch wel bij. Het hele evenement laat toch wel een impressionante herinnering na. De instrumenterend of minuuthoudende notaris (dat is de notaris die aangesteld is om de akte op te stellen) en de tussenkomende notaris (dat is de notaris die aangesteld is door veelal de verkopende partij en in sommige gevallen de kopende partij) maken kennis met de verkoper en koper en vatten de formaliteiten samen. De instrumenterend notaris leest de akte voor, past aan waar nodig en staat in voor de vlotte afhandeling van de akte en het dossier. Na uitleg en lezing ondertekenen en paragraferen alle partijen de akte(s) en is de verkoop gesloten. Uiteraard dienen daarna nog een aantal formaliteiten, zoals de registratie van de akte en de uitbetalingen, te gebeuren, maar dat is een ander abstract verhaal. Je kunt je dus wel inbeelden dat dit wel een heel speciaal moment was voor ons. We tekenden onze aankoopakte en kredietaktes en klaar was kees. Zenuwen waren er wel, met bakken, maar onze notaris stelde ons gerust en zo verliep alles perfect.

Onbeschrijflijk, gelukzalig, maar o zo surreëel

Het is een vreemd gevoel: voor de allereerste keer een huis kopen, een krediet aangaan, … Het is onbeschrijflijk, gelukzalig, maar toch zo surreëel. Je beseft nog niet goed dat de bakstenen echt van JOU zijn. Je huurt niet langer en betaalt niet langer het krediet van een ander af. Dit huis is van ons. Zelfs nu nog, wanneer we wekelijks onze ruwbouw gaan bezoeken, dringt het besef soms nog niet tot mij door. Elke baksteen, elk beetje cement, elke brok lijm is van ons. Het doet deugd en stelt ons gerust te weten dat we niet langer hoeven te huren, maar dat we binnenkort een stulpje van ons eigen zullen hebben.

IMG_0062

Tekst en foto’s © hellostefaniee


Dit artikel is onderdeel van de reeks “Our home”. Deze reeks is ontstaan naar aanleiding van de aankoop van ons eerste huis. Gedurende het volledige bouwproces worden artikels in deze reeks gepubliceerd. Deze artikels bevatten niet alleen persoonlijke ervaringen, maar ook handige tips en tricks recht uit het notariaat die je vaak niet terugvindt op het internet. Aarzel niet bij vragen of opmerkingen. Ik beantwoord elke vraag naar waarheid. 

6 gedachtes over “Wij hebben een huis gekocht!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.