Schotse roadtrip: achter de schermen

Afsluiten in schoonheid

This is it. Na 7 maanden, 11 artikels en meer dan 1.500 foto’s is het eindelijk zover. Dit is de allerlaatste blogpost in de artikelenreeks over onze 10-daagse roadtrip in de Schotse Hooglanden. Deze blogpost is maar liefst het 12de deel in rij en reflecteert niet alleen over wat we er ter plaatse hebben beleefd, maar ook over wat voorafging aan deze spectaculaire reis.

Met dit uiterst transparant artikel sluiten we deze reportage in schoonheid af. Het is deze keer geen ode vol lof aan het wondermooie Schotland, maar een subjectief en reflecterend stuk over onze avonturen in de Schotse natuur. 

Veel leesplezier!

dsc_0515

In den beginne …

In december was het exact een jaar geleden dat mijn vriend en ik besloten om op vakantie te gaan naar Schotland. Dat deze vakantie uiteindelijk zou resulteren in een 10-daagse roadtrip was ook voor ons een grote verrassing, want oorspronkelijk hadden we een volledig andere trip in gedachten.

Dit oorspronkelijk idee flakkerde eind vorig jaar voor het eerst op. Wel, niet echt voor het eerst, want een reis naar Schotland was al enkele keren het gespreksonderwerp van de dag geweest. Je weet wel, er was toen veel blabla, maar van een concrete aanpak was er weinig sprake. Tot ongeveer een jaar geleden we de langverwachte knoop doorhakten en besloten dat het tijd was om onze kans te grijpen om Schotland te ontdekken. En niet zomaar Schotland, nee, we zouden er namelijk gaan hiken in de Schotse Hooglanden! Inderdaad, een niet zo voor de hand liggende activiteit in een niet zo voor de hand liggend land.

dsc_0262

Op proef in de Belgische Ardennen

Vooraleer we ons echter konden storten op het hooglandse avontuur, moesten we – hoe kon het dan ook anders – een waterdicht én perfect voorbereid reisplan hebben.

En zo geschiedde…

De maanden die daarop volgden, stonden in het teken van research, aankoop van kampeermateriaal én – niet te vergeten – mentale en fysieke voorbereidingen.

In de laatste weken voor ons vertrek, stippelden we een wandeltocht uit in de Belgische Ardennen als fysieke én ultieme proef. Meer over deze wandeltocht lees je hier.

Het werd uiteindelijk een dag vol gepuf en gezweet – het was een warme zomerdag – maar het voornaamste was dat we de wandeltocht hadden voltooid én véél plezier hadden beleefd onderweg.

Die voldoening op het einde van de dag gaf ons weliswaar een hoopvol gevoel, maar tegelijkertijd – en dan spreek ik vooral voor mezelf – ook een dubbel gevoel, want diep vanbinnen, na al het gepuf, voelde ik me er fysiek nog niet volledig klaar voor…

DSC_0113

Last minute op de luchthaven

Het initieel plan

Het initiële plan was om, na aankomst in Glasgow, met de trein te reizen naar Inverness, de hoofdstad van de Schotse Hooglanden, waar we een tweetal dagen zouden verblijven (mini-citytripje).

Vanuit Inverness zouden we vervolgens de bus nemen naar Drumnadrochit, een nabijgelegen dorpje waar de Affric Kintail Way begint (of eindigt).

Startend in Drumnadrochit zou onze 70 km lange wandelroute ongeveer 5 dagen duren, tot onze aankomst in Morvich. Dit zou betekenen: 5 dagen op pad op onbekend terrein, met de tent, in wind en weer en niet te vergeten: met een overvolle rugzak (± 12 kg) op de schouders. Intensief dus!

Changement de plan

Na heel wat gepieker en gepeins, sprak ik m’n vriend er dan toch over aan. Erg last minute moet ik toegeven, want dit gesprek vond namelijk plaats in de vertrekhal van de luchthaven, vlak voor ons vertrek. Ik legde het probleem uit en stelde voor om toch een wagen te huren om op die manier het stuk van Schotland waar we wilden hiken (Affric Kintail Way) te gaan verkennen.

Waarom ben ik van gedacht veranderd? Wel, eenvoudig: de angst voor het onbekende én het gebrek aan zelfvertrouwen.

Eerst en vooral is er de lichamelijke factor: 70 km wandelen met dagelijks meer dan 12 kg op je rug is geen lachertje voor amateur-hikers. En ik moet toegeven dat ik nu ook niet de meest sportieve ben..

Daarnaast zouden we tijdens onze wandelroute van 70 km namelijk ook amper mobiel bereik hebben, er zouden geen sanitaire voorzieningen zijn, geen kraantjeswater, geen GPS (we hadden enkel een kaart en een kompas bij), geen deftig dak boven ons hoofd (behalve het zeil van onze tent) en als er iets zou gebeuren: geen medische dienstverlening.

Kortom: een spannend, maar wild avontuur op eigen risico.

Wake-up call

Na maanden van research en mentale voorbereiding kon ik – helaas – de sprong toch niet wagen op het einde. De angst voor het onbekende was te groot. Mijn ouders hadden mij bovendien ook gewezen op de gevaren dat zo’n tocht met zich meebrengt en hun ouderlijk advies speelde natuurlijk ook een rol in mijn beslissing.

Je kan jezelf maandenlang emotioneel en fysiek voorbereiden voor iets, maar het in realiteit doen, dat is toch nog iets volledig anders! En dat ‘iets’ doen in een totaal onbekende omgeving maakt het je ook niet gemakkelijker. Volledig afhankelijk van het openbaar vervoer, van jezelf, je eigen krachten én in de veronderstelling dat er geen ongevallen gebeuren tijdens de 70 km lange trail, ben je van plan iets te gaan doen wat je nog nooit eerder in je leven hebt gedaan. Nu kan je zeggen: ‘Waar zit je gevoel voor avontuur?’, maar dit heeft er niets mee te maken. Eens het besef doordringt dat er vanalles fout kan lopen in een situatie waarin je jezelf misschien niet kan verhelpen, dan is het moeilijk om die gedachte uit je hoofd te zetten. Angst voor het onbekende is een factor die onbewust zwaar kan doorwegen op momenten waarop je het niet verwacht. En reizen met angst voor de reis zelf, is helemaal niet reizen.

We hebben de reis uiteindelijk niet afgelast, enkel gewijzigd door er een huurwagen aan toe te voegen om het ons praktisch gemakkelijker te maken. Het is verstandiger om het zekere voor het onzekere te nemen.

En hé, we hebben er 10 dagen lang de omgeving verkend; wat een voordeel voor de volgende reis!

Na heel wat gediscussieer ging mijn vriend uiteindelijk akkoord om last minute een wagen te huren.

Auto huren = praktische luxe

Hebben we er spijt van dat we een auto hebben gehuurd? Nee, helemaal niet. Dankzij deze last minute beslissing hebben we véél meer gezien van Schotland en de Schotse eilanden!

Zo hebben we het eiland Skye ontdekt (een dag om nooit te vergeten), zijn we naar het noorden van het land gereden om daar de boot te nemen om dolfijnen en walvissen te gaan spotten en hebben we de mooiste panoramische view points op beeld vastgelegd. Dit zijn maar een handvol voorbeelden van ervaringen die we nooit zouden hebben meegemaakt als we die wagen niet gehuurd zouden hebben.

De huurwagen zorgde er niet alleen voor dat we méér gezien hebben van Schotland, maar het gaf ons ook de mogelijkheid om te genieten van wat praktische luxe. Van zeulen met zware rugzakken was dan namelijk geen sprake meer. De verwarming/airco in de auto was ook mooi meegenomen bij koudere/warmere dagen.

Het is een portie praktische luxe die onze reis net dat tikkeltje draaglijker maakte. Dus, spijt? Nee.

Affric Kintail Way, maar dan gedeeltelijk

En of we het ons beklagen dat we de 70 km lange wandelroute (Affric Kintail Way) niet hebben afgelegd? Ja, dat wel. Mààr het was niet omdat we een wagen huurden dat we deze wandelroute (of een deel ervan) niet konden doen!

Zoals je in dit artikel kunt lezen hebben we een aanzienlijke, maar fenomenale wandeling gemaakt in de wouden van Glen Affric. Deze wandelroute viel samen met het pad van Affric Kintail Way.

Bovendien gingen we in Morvich ook elke avond op pad om de zon te zien zakken achter de bergtoppen van de Five Sisters (een bergketen).

Morvich is een klein dorpje in de Schotse Hooglanden waar we een zestal nachten verbleven op een camping. Morvich profileert zich bovendien ook als het eindpunt (of beginpunt) van de Affric Kintail Way en is daarom een populair dorpje bij hikers.

IMG_1353

Een verrassende reis meer dan geslaagd

Kortom, onze roadtrip door Schotland was meer dan geslaagd, want we hebben er namelijk veel meer gezien én gedaan dan we ooit hadden kunnen dromen.

Zo hebben we een intensieve wandeltocht van 24 km afgelegd in de wondermooie bossen van Glen Affric, hebben we Inverness bezocht, wilde dolfijnen op zee gespot, gevaren op het  wereldberoemde Loch Ness, het meest iconische kasteel van Schotland bezocht, sliepen we meer dan een handvol nachten onder het zeil van onze tent aan de voet van de berg onder de heldere sterrenhemel met het gemekker van schapen op de achtergrond en het tjilpende geluid van vogeltjes bij het ochtendgloren, en nog veel meer! Maar wat vooral telt, is dat we genoten hebben van elk moment dat we er spendeerden.

Wij hebben er tijdens onze vakantie zoveel beleefd, maar het land heeft nog heel wat andere troeven achter de hand, zoals (andere) stedentrips, natuurwandelingen, een whisky distillery bezoeken, orka’s spotten op zee, andere eilanden ontdekken, … en nog veel meer!

Een reis naar Schotland is de moeite waard. Of het nu gaat om een citytrip, een vliegvakantie of een roadtrip, Schotland biedt voor elk wat wils. 

Wij keren er zeker en vast nog eens terug. En dit keer zetten we het plan wel door!  Nu enkel nog een datum prikken op de kalender. #angstoverwinnen 

In dezelfde reeks gepubliceerd:

Tekst en foto’s © hellostefaniee

Één reactie Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.