Lentekriebels in Londen

Een helderblauwe hemel, een stralend zonnetje, een warm lentebriesje en pakweg 20 graden… De weergoden waren ons méér dan goedgezind toen mijn zus en ik tijdens het laatste weekend van februari naar Londen trokken. Weg met die dikke winterjassen en wollen sjaals, hallo zomerkleedjes en mocassins! Zomerse elementen waren dan ook dé blikvangers in het Londense straatbeeld. In februari?! Yes! Meteorologen bestempelden dit warme weer als ‘uitzonderlijk voor de tijd van het jaar’. Klopt, het voelde echt als lente in de winter. Zàlig! Maar rouwig? Nee, dat waren we er zeker niet om, no sir! Met de heerlijk warme gloed van de zon op ons gezicht en met een brede glimlach van oor tot oor trokken we eropuit in Londen en beleefden we er een onvergetelijke tijd!

De stad, de zon en het gezelschap = ♡

Het was mijn vijfde keer en mijn zus haar allereerste keer op vakantie in Londen. De 4 vorige trips gingen telkens gepaard met regen, mist of koude. Dat ik nu Londen voor de vijfde keer mocht ontdekken mét een stralende zon aan de hemel, wel, dat zorgde voor een instant gelukkig én spannend gevoel!

Londen is immers ook één van mijn favoriete wereldsteden (deze stad ligt mij namelijk erg nauw aan het hart) én op vakantie gaan met mijn zus is iets waarnaar ik sterk naar uitkeek (het was ondertussen alweer jàren geleden dat we samen eropuit trokken). Gooi die 3 factoren in de mix en een fenomenale vakantie is geboren!

#letsdothisshit #dezetweezettendebloemetjesbuiteninlonden 

Lees snel verder om onze dag in Londen virtueel mee te volgen.

Vroeg uit de veren

Riiing!

Mijn wekker gaat af nog voor het buiten licht begint te worden. Het is nog veel te vroeg op deze zondagochtend om nu al op te staan.

*geeuw*

Ik wil me nog eens omdraaien, maar daar is die eerst snooze al. Ik zou beter opstaan, want we moeten vandaag vroeg uit de veren. Om 7.15 uur hebben we namelijk afgesproken met mijn zus aan de carpool om samen naar Londen te sjezen. Londen! Yes! De gedachte dat ik vandaag terugga naar Londen, schenkt me bakken energie.

Ik probeer de slaperigheid uit mijn nog vermoeide oogjes te wrijven en schud mijn vriend wakker. “Opstaan, schatje, we gaan naar Londen vandaag!”. 

Grmmpfff”, hoor ik langs de andere kant van het bed, “Het is nog zo vroeg.”

Oeps, ja, inderdaad, mijn vriend kan nog iets langer in bed blijven liggen, want hij heeft minder tijd nodig dan ik om zich op te frissen.

Ik maak je straks opnieuw wakker”, fluister ik in zijn oor en begeef me richting badkamer.

Een tijdje later staan we klaar om te vertrekken, gepakt en gezakt. Volledig geëquipeerd en vol energie. Identiteitskaarten mee, boarding pass van de shuttle op zak en spiegelreflexcamera om de nek. Even later halen we mijn zus op aan de rendez-vous en cruisen we richting Calais.

Calais

In Calais bespeuren we reeds van aan de start een immense drukte. We merken op dat veel Britten terugkeren naar hun thuisland. Bij de reservering van de shuttle hadden we al ontdekt dat de kostprijzen de hoogte waren ingeschoten en er nog amper vrije plaatsen op de shuttle beschikbaar waren voor die zondag. Gelukkig konden we nog een heen-en-terugticket bemachtigen (weliswaar aan een hogere prijs, maar iedereen had het ervoor over). Omwille van de lange file aan de check-in en aan de douane duurde het dan ook veel langer dan normaal om de shuttle te kunnen inrijden.

Er is 1 specifiek moment die me altijd zal bijblijven. Op het ogenblik dat we de bocht indraaiden om naar beneden te rijden richting shuttle en mijn zus voor het eerst de shuttle zag, was ze overweldigd door hetgeen ze zag. “Wauw, moet je echt met je auto daarin rijden? Zo smal! Cool! Wauw!” Een begrijpelijke reactie voor iedereen die voor de allereerste keer een blik werpt op de shuttle. Ik had destijds ook dezelfde reactie. De gedachte dat je met je auto in een trein in een tunnel onder water rijdt, is dan ook niet alledaags. Dus ja, ook het transport van het vasteland naar het Britse eiland is al een beleving an sich. 

Folkestone

Van het Franse Calais naar het Britse Folkestone en terug: dat is de route van de shuttle. Eens aangekomen In Folkestone, aan de Britse kust, is het nog ruim een uur rijden naar het  centrum van Londen langs de M20 (autosnelweg). We hebben pech, want er zijn wegenwerken aan de gang langs de M20, waardoor we trager moeten rijden en dus meer tijd verspillen aan het volledige traject. Jammer, maar uiteindelijk geraken we ook op onze eindbestemming.

#keepupthegoodspirit #letthemusicplay

dsc_0365

Londen

O2

Meer dan een uur later arriveren we ten langen leste aan de O2, waar we de wagen parkeren en de metro nemen richting London Bridge.

→ praktische informatie over transport en parking in Londen, lees je hier

Pizza Express

Het is ondertussen bijna middag en onze magen beginnen al stevig te knorren. Niet ver van Tower Bridge is er een Pizza Express (vergelijkbaar met onze PizzaHut, maar Pizza Express schotelt je lekkerdere en authentiekere pizza’s voor! Deze pizza’s zijn bovendien een stuk minder vettig en niet eens duur.). Na deze heerlijke lunch (we aten allemaal een pizza margherita) scheiden onze wegen. Mijn vriend en diens vader (hij was ook mee) vertrekken richting het voetbalstadion van Arsenal, waar ze in de namiddag een match zullen bijwonen, en mijn zus en ik gaan ook onze eigen weg.

→  Meer informatie over Pizza Express en wat je er kunt eten, vind je op de website

Research

Tijdens de week voor ons vertrek had ik wat voorbereid: ik had een wandelroute uitgestippeld, de nodige metrolijnen aangeduid en de mooiste bezienswaardigheden geselecteerd. Omdat mijn zus niet de grootste fan van cultuur en geschiedenis is (Londen is namelijk rijk aan historische schatten, culturele parels en architecturale rijkdommen), heb ik in de wandelroute ook wat amusement gestopt. Ik had een wandeltocht opgesteld van ongeveer 7 km, waarbij we de grootste toeristische attracties zouden zien, gecombineerd met een portie fun en vrije tijd (shopping, dus). Omdat mijn zus en ik namelijk ook op uur stonden om terug te keren naar de auto, hadden we dus ook een tijdslimiet in de stad. We hadden een viertal uur om te vullen en, lord, wat hebben we onze tijd goed besteed!

dsc_0358

Tower of London & Tower Bridge

Na het afscheid aan de Tower Bridge (ligt naast London Bridge) was een eerste stop aan de Tower Bridge zelf een logische keuze. Deze brug is één van de meest sublieme, om niet te zeggen DE meest sublieme, bruggen van Londen. Het is een brug die je herkent uit de duizend en ongetwijfeld kent van in talloze films. Met haar karakteristieke torens en hangbruggen is de Tower Bridge ook één van de meest gefotografeerde bruggen van de stad. Hoe kan het dan ook anders? De Tower Bridge is nu eenmaal fotogeniek! Achter die fotogenieke toets en tegenwoordig toeristische attractie schuilt natuurlijk heel wat geschiedenis. Zo werd de brug geconstrueerd eind 19de eeuw en duurde het ongeveer 8 jaar om de burg te voltooien. Het hoeft niet gezegd dat de Tower Bridge de populairste brug is die de 2 oevers van de Theems met elkaar verbindt.

dsc_0348

Indrukwekkend als ze is, genieten mijn zus en ik met volle teugen van de schoonheid van de Tower Bridge. Een selfie hier, een selfie daar en een aantal mooie herinneringen voor later.

We lopen de brug integraal over en wandelen richting de Tower, waaraan de brug namelijk haar naam dankt. De Tower zelf bezoeken we niet (no time), maar we wandelen er wel volledig rond. De Tower (of London) imponeert, zoveel is zeker. Ik vertel mijn zus dat de Tower al heel oud is (begin 11de eeuw) en tegenwoordig dienst doet als museum, waar onder andere de Britse kroonjuwelen worden geëtaleerd. In de loop der geschiedenis fungeerde de Tower als koninklijk paleis, militair fort, gevangenis en misschien zelfs de populairste functie: executieplaats. Luguber als het moge klinken, in de court yard van de Tower hebben heel wat hoogstaande koppen gerold. De onthoofding van Anne Boleyn is wellicht de beruchtste in de geschiedenis van de Tower. Mijn zus huivert bij de gedachte. We lopen verder langs de kade en passeren ‘Traitors’ Gate’, een ingang van de Tower, enkel  te bereiken via roeibootje via de Theems. De ongelukkigen die de Tower betraden via deze poort, werden kort daarna geëxecuteerd. Deze poort is cool om te zien, maar, again, de gedachte aan het verleden en de functie ervan, blijft huiveringwekkend.

dsc_0345

Trafalgar Square, Leicester Square & Picadilly Circus

Trafalgar Square

Na volledig rond de omwalling van de Tower te hebben gelopen, nemen we metro (Tower Hill) richting het royalere stuk van Londen; Westminster. We stappen uit aan het ondergrondse metrostation ‘Embankment’ en wandelen richting Trafalgar Square. Trafalgar Square is één van de bekendste pleinen van Londen. Op een mooie zonnige dag vind je hier heel wat straatartiesten en toeristen. Op dit plein bevindt zich ook de National Gallery. Mijn zus en ik dwalen hier even rond en geven onze ogen de kost. In de verte kunnen we al de Big Ben (in stellingen) zien.

dsc_0380

Leicester Square

Na Trafalgar Square struinen we verder naar Leicester Square. Dit plein is wederom één der bekendste van de stad en tevens één van mijn persoonlijke favorieten. Op dit plein staat ’s winters namelijk een prachtige kerstmarkt, fenomenaal versierd en erg gezellig. In de lente en de zomer, zoals we zien, is er een leuke fontein in het park in het midden van het plein. Mijn zus en ik besluiten om eventjes onze voetjes te laten rusten en zoeken een bankje op in het park. We zien een aantal kinderen spelen bij de fontein.

Zo was er één meisje, we schatten haar een jaar of 4-5, met een handtasje om haar arm met daarin een pluchen beertje. Ze was zo schattig en eigenlijk ook vrij snugger, want ze had op een bepaald moment door dat de fontein water spoot in een bepaald patroon. Af en toe ging verloor ze haar snuggerheid en tartte ze haar lot door lukraak door de fonteinstralen te lopen, samen met haar handtasje. Op een gegeven moment stak ze gewoon haar handtasje uit in het water, zodat haar pluchen beertje kletsnat was. Wat een plezier had ze!

Amusement ten top, hier aan Leicester Square!

Picadilly Circus

Dicht bij Leicester Square ligt Picadilly Circus (nee, het is geen circus!), een druk verkeerspunt én wereldberoemde toeristische attractie met de gigantische lichtreclames op de gebouwen langs het plein. Op dit plein geven we onze ogen de kost. Er is zodanig veel te zien, dat we het niet allemaal in ons op kunnen nemen. Toeristen, hangjongeren, oudjes, locals, mensen aan het werk en ja, zelfs een instafamous (of wannabe) meisje die op het midden van het verkeersplein staat te paraderen voor de camera, ongetwijfeld bemand door haar vriendje, die noodgedwongen 367 foto’s moet nemen om 1 goede foto te hebben. Grappig om te zien. Erg veilig staat ze er niet, moeten we toegeven. Maar hé, alles voor Instagram!

Shopping time in Regent Street

Picadilly Circus is een knooppunt van een aantal grote en belangrijke straten, waaronder Regent Street, die bekend staat als ‘shopping street’ met grote merken (zoals Guess en Michael Kors) én kleine merken (zoals een eenvoudige Zara of H&M – meer hebben wij niet nodig). Ik stel aan mijn zus voor om Regent Street volledig door te wandelen op ons gemakje. Natúúrlijk heb ik ook tijd vrijgemaakt en voorzien om te shoppen – of window shopping! Dolenthousiast stappen we enkele winkels binnen, maar kopen we ten langen leste niets. Mijn zus had wel een mooie handtas op het oog en ik een kaki trenchcoat, die we beiden zouden opzoeken in België (btw: gezocht, gevonden en gekocht, haha!).

img_1602

Green Park

Op het einde van Regent Street, op het knooppunt met Oxford Street, nemen we de metro (Oxford Circus) richting Green Park. De metrorit duurt niet lang: Green Park IMG_1604ligt maar 1 halte verder; je staat er dus in no time. Het metrostation ‘Green Park’ ligt, zoals de naam het al verklapt, pal aan het identiek genoemde park. We merken al snel dat het warme weer en de zon veel mensen naar buiten heeft gelokt, want het is op de koppen lopen in Green Park! Er liggen zelfs mensen te zonnebaden op het gras! We zien ontzettend veel baasjes met hun hondjes, picknickers, spelende kinderen, etc… kortom: iedereen is aan het genieten van het lentezonnetje in februari!

Buckingham Palace

Green Park, trouwens één der grootste parken in het centrum van Londen, grenst aan Buckingham Palace, het koninklijk paleis, waar the Queen vertoeft. Het grootste plein, volledig afgezet voor het verkeer, voor het paleis staat volgepakt met toeristen die kiekjes nemen van het met bladgoud versierde paleis. Toegegeven, Buckingham Palace imponeert. Ik vertel mijn zus dat de Queen thuis is, want de Britse vlag hangt te wapperen boven het paleis. “Wie weet is ze nu aan het gluren naar ons van achter haar peperdure gordijnen, met haar corgi’s aan haar voeten!”, plaag ik mijn zus.

dsc_0077

St. James’s Park

Vlakbij Green Park en Buckingham Palace ligt St. James’s Park, mijn favoriete park in Londen. In vorige artikels heb ik er al heel wat over verteld.

Net zoals in Green Park, is het ook erg druk in St. James’s Park. Bloemen bloeien al ten volle en het gras is zeker niet groener aan de overkant. Dit park staat ook gekend om zijn wildlife, zoals eenden, ganzen, zwanen, eekhoorntjes, etc. Ook al is het verboden, toch voederen heel wat mensen de wilde dieren langs het meer. Er worden stukjes brood gegooid naar de eendjes in het water. Er zitten er een aantal tussen die helemaal niet bang zijn en die dus dichter bij de afsluiting komen om nog meer brokjes brood te kunnen krijgen. Maar de leukste beestjes van het park zijn natuurlijk de eekhoorntjes. Die zijn zelfs zó tam dat ze het voedsel uit je hand durven eten! Ik had mijn zus op voorhand al een paar keer verteld over de eekhoorntjes in St. James’s Park en hoe leuk het is om die wondermooie dieren van dichtbij te kunnen zien. Mijn zus stond er altijd wat kritisch tegenover, maar ik wist zeker dat ze zou smelten voor deze schattige beestjes. En inderdaad! Het was mijn zus die als eerste een eekhoorntje spotte in het park. “Kijk, daar, onder die bomen, ik zie daar ene huppelen!”, roept ze. “Oooh, zo schattig, die staart, en zo fluffy!“. Ja, ze was verkocht. En zo smolt nog meer toen ik een eekhoorntje naar ons toe lokte met een stukje brood die ik had meegenomen van thuis. Het eekhoorntje kwam voorzichtig naar ons toe, legde zijn miniem pootje op mijn hand en nam het stukje brood en at het op. “Wil je ook een keer?”, vraag ik aan mijn zus, die twijfelend antwoordt dat ze hen liever vanop afstand bewondert. “Ook goed!”.

London Eye

We verlaten St. James’s Park en ons oog valt meteen op London Eye, het gigantische reuzenrad langs de Theems. “Daar moeten we straks heen”, vertel ik mijn zus. “We hebben helaas geen tijd genoeg om deze attractie zelf te bezoeken.” Het zou nochtans de ideale gelegenheid zijn geweest, want het zonnige weer zou ons een fenomenaal uitzicht bieden over de skyline van de stad. Some other time, dus.

dsc_0434

Westminster

We kuieren verder richting Westminster, het ‘royale’ gedeelte van Londen, zoals ik het categoriseer. In dit stadsgedeelte bevinden zich namelijk de Big Ben, het Parliament en Westminster Abbey. Dat de Big Ben nog steeds in stellingen staat, valt erg te betreuren, maar we laten het niet aan ons hart komen. We wandelen verder naar Westminster Bridge om de Big Ben van aan de andere kant van het water te kunnen bezichtigen. Ik hoor in de verte het geluid van een doedelzak en het doet me onmiddellijk terugdenken aan onze reis naar Schotland, afgelopen zomer. Wat een memorabele herinnering! Het typisch Schotse geluid van de doedelzak tovert een brede glimlach op mijn gezicht: ik voel me hier echt gelukkig. Londen maakt mij blij. En de zon er nog eens bij, maakt mijn dag compleet. En natuurlijk mijn zus ook, hah!

dsc_0430

Op Westminster Bridge pauzeren we even om foto’s en een selfie te maken. Hoe zalig kan het leven zijn als je op vakantie bent!

Aan de oostelijke oeverzijde van de Theems is het idyllisch vertoeven. De zon schijnt volop, er is amper wind en het uitzicht op de Big Ben is zeker niet mis! “We zouden hier beter een strandstoel zetten”, lacht mijn zus. Daar zou ik zeker geen neen tegen zeggen, want dit stukje van Londen behoort tot één van mijn favoriete locaties in de stad. We blijven hier een poosje, maken wat foto’s en genieten van het moment zelf. Had ik al gezegd dat het hier zàlig is?!

dsc_0437

Waterloo Station

Maar de klok tikt verder en iets na 17.00 uur moeten we aan de auto staan. Het is nog even verder wandelen, langs London Eye en door Jubilee Gardens (een klein parkje met speelpleintje dichtbij London Eye), naar Waterloo Station, waar we de metro nemen naar North Greenwich (O2).

We hebben nog wat tijd over en beslissen om een drankje te kopen in een shop in Waterloo Station. We nemen plaats op een bankje en laten onze voeten wat rusten. Hoeveel kilometers zouden we ondertussen al in de benen hebben? Tijdens onze break zien en horen we heel wat in Waterloo Station. Wat een entertainment! Zo staat er een koppeltje voor onze neus, elkaar minutenlang te kussen en te bepotelen, in het midden van de wandelgang, alsof ze elkaar voor eeuwen niet zouden zien. Veel te melig en veel te overdreven, als je het ons vraagt. Get a room, guys!

Een kwartiertje later is uiteindelijk het moment aangebroken om de metro op te stappen en terug te reizen naar ons beginpunt. Enkele minuten later arriveren we aan de parking waar de auto staat en zoeven we terug richting Folkestone om er het kanaal over te steken naar het thuisfront.

Thank you, London!

Het is vrij duidelijk. Het hoeft niet nog eens gezegd dat mijn zus en ik een fan-tas-tische dag hebben beleefd in Londen! De zon was van de partij, het gezelschap was top en de stad op zich toonde zich van haar mooiste kant. Dat wij in de toekomst nog eens terugkomen naar Londen, is zeker. Nu enkel nog een datum uitkiezen!

img_1594

Tekst en foto’s © hellostefaniee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star